ἢν μὴ διάθωνταί γʼ οἵδε διαθήκην ἐμοὶἥνπερ ὁ πίθηκος τῇ γυναικὶ διέθετο,ὁ μαχαιροποιός, μήτε δάκνειν τούτους ἐμὲμήτʼ ὀρχίπεδʼ ἕλκειν μήτʼ ὀρύττειν —Χορόςοὔτι πουτόν —; οὐδαμῶς.Πισθέταιροςοὔκ, ἀλλὰ τὠφθαλμὼ λέγω.Χορόςδιατίθεμαι ʼγώ.Πισθέταιροςκατόμοσόν νυν ταῦτά μοι.Χορόςὄμνυμʼ ἐπὶ τούτοις, πᾶσι νικᾶν τοῖς κριταῖςκαὶ τοῖς θεαταῖς πᾶσιν.Πισθέταιροςἔσται ταυταγί.Χορόςεἰ δὲ παραβαίην, ἑνὶ κριτῇ νικᾶν μόνον.Κῆρυξἀκούετε λεῴ· τοὺς ὁπλίτας νυνμενὶἀνελομένους θὤπλʼ ἀπιέναι πάλιν οἴκαδε,σκοπεῖν δʼ ὅ τι ἂν προγράφωμεν ἐν τοῖς πινακίοις.
Χορόςδολερὸν μὲν ἀεὶ κατὰ πάντα δὴ τρόπονπέφυκεν ἄνθρωπος· σὺ δʼ ὅμως λέγε μοι.τάχα γὰρ τύχοις ἂνχρηστὸν ἐξειπὼν ὅ τι μοι παρορᾷς, ἢ