ἐλελελεῦ χώρει κάθες τὸ ῥύγχος· οὐ μέλλειν ἐχρῆν.ἕλκε τίλλε παῖε δεῖρε, κόπτε πρώτην τὴν χύτραν.Ἔποψεἰπέ μοι τί μέλλετʼ ὦ πάντων κάκιστα θηρίωνἀπολέσαι παθόντες οὐδὲν ἄνδρε καὶ διασπάσαιτῆς ἐμῆς γυναικὸς ὄντε ξυγγενεῖ καὶ φυλέτα;Χορόςφεισόμεσθα γάρ τι τῶνδε μᾶλλον ἡμεῖς ἢ λύκων;ἢ τίνας τεισαίμεθʼ ἄλλους τῶνδʼ ἂν ἐχθίους ἔτι;Ἔποψεἰ δὲ τὴν φύσιν μὲν ἐχθροὶ τὸν δὲ νοῦν εἰσιν φίλοι,καὶ διδάξοντές τι δεῦρʼ ἥκουσιν ὑμᾶς χρήσιμον;Χορόςπῶς δʼ ἂν οἵδʼ ἡμᾶς τι χρήσιμον διδάξειάν ποτεἢ φράσειαν, ὄντες ἐχθροὶ τοῖσι πάπποις τοῖς ἐμοῖς;Ἔποψἀλλʼ ἀπʼ ἐχθρῶν δῆτα πολλὰ μανθάνουσιν οἱ σοφοί.ἡ γὰρ εὐλάβεια σῴζει πάντα. παρὰ μὲν οὖν φίλουοὐ μάθοις ἂν τοῦθʼ, ὁ δʼ ἐχθρὸς εὐθὺς ἐξηνάγκασεν.αὐτίχʼ αἱ πόλεις παρʼ ἀνδρῶν γʼ ἔμαθον ἐχθρῶν κοὐ φίλωνἐκπονεῖν θʼ ὑψηλὰ τείχη ναῦς τε κεκτῆσθαι μακράς·τὸ δὲ μάθημα τοῦτο σῴζει παῖδας οἶκον χρήματα.Χορόςἔστι μὲν λόγων ἀκοῦσαι πρῶτον, ὡς ἡμῖν δοκεῖ,χρήσιμον· μάθοι γὰρ ἄν τις κἀπὸ τῶν ἐχθρῶν σοφόν.Πισθέταιροςοἵδε τῆς ὀργῆς χαλᾶν εἴξασιν. ἄναγʼ ἐπὶ σκέλος.