Ἔποψἄγε σύννομέ μοι παῦσαι μὲν ὕπνου,λῦσον δὲ νόμους ἱερῶν ὕμνων,οὓς διὰ θείου στόματος θρηνεῖςτὸν ἐμὸν καὶ σὸν πολύδακρυν Ἴτυν·ἐλελιζομένης δʼ ἱεροῖς μέλεσινγένυος ξουθῆςκαθαρὰ χωρεῖ διὰ φυλλοκόμουμίλακος ἠχὼ πρὸς Διὸς ἕδρας,ἵνʼ ὁ χρυσοκόμας Φοῖβος ἀκούωντοῖς σοῖς ἐλέγοις ἀντιψάλλωνἐλεφαντόδετον φόρμιγγα θεῶνἵστησι χορούς· διὰ δʼ ἀθανάτωνστομάτων χωρεῖ ξύμφωνος ὁμοῦθεία μακάρων ὀλολυγή.(ἁὐλεἶ)Πισθέταιροςὦ Ζεῦ βασιλεῦ τοῦ φθέγματος τοὐρνιθίου·οἶον κατεμελίτωσε τὴν λόχμην ὃλην.Ἐυελπίδηςοὗτος.Πισθέταιροςτί ἔστιν; οὐ σιωπήσει;