πέτομαι δʼ ὁδὸν ἄλλοτʼ ἐπʼ ἄλλαν μελέων —Πισθέταιροςτουτὶ τὸ πρᾶγμα φορτίου δεῖται πτερῶν.Κινησίαςἀφόβῳ φρενὶ σώματί τε νέαν ἐφέπων —Πισθέταιροςἀσπαζόμεσθα φιλύρινον Κινησίαν.τί δεῦρο πόδα σὺ κυλλὸν ἀνὰ κύκλον κυκλεῖς;Κινησίαςὄρνις γενέσθαι βούλομαι λιγύφθογγος ἀηδών.Πισθέταιροςπαῦσαι μελῳδῶν, ἀλλʼ ὅ τι λέγεις εἰπέ μοι.Κινησίαςὑπὸ σοῦ πτερωθεὶς βούλομαι μετάρσιοςἀναπτόμενος ἐκ τῶν νεφελῶν καινὰς λαβεῖνἀεροδονήτους καὶ νιφοβόλους ἀναβολάς.Πισθέταιροςἐκ τῶν νεφελῶν γὰρ ἄν τις ἀναβολὰς λάβοι;Κινησίαςκρέμαται μὲν οὖν ἐντεῦθεν ἡμῶν ἡ τέχνη.τῶν διθυράμβων γὰρ τὰ λαμπρὰ γίγνεταιἀέρια καὶ σκότιά γε καὶ κυαναυγέακαὶ πτεροδόνητα· σὺ δὲ κλύων εἴσει τάχα.Πισθέταιροςοὐ δῆτʼ ἔγωγε.Κινησίαςνὴ τὸν Ἡρακλέα σύ γε.ἅπαντα γὰρ δίειμί σοι τὸν ἀέρα.Κινησίαςεἴδωλα πετεινῶναἰθεροδρόμων