παλαιὸς ἐν ταῖς τῶν πελαργῶν κύρβεσιν·ἐπὴν ὁ πατὴρ ὁ πελαργὸς ἐκπετησίμουςπάντας ποιήσῃ τοὺς πελαργιδέας τρέφων,δεῖ τοὺς νεοττοὺς τὸν πατέρα πάλιν τρέφειν.Πατραλοίαςἀπέλαυσά τἄρα νὴ Δίʼ ἐλθὼν ἐνθαδί,εἴπερ γέ μοι καὶ τὸν πατέρα βοσκητέον.Πισθέταιροςοὐδέν γʼ. ἐπειδήπερ γὰρ ἦλθες ὦ μέλεεὔνους, πτερώσω σʼ ὥσπερ ὄρνιν ὀρφανόν.σοὶ δʼ ὦ νεανίσκʼ οὐ κακῶς ὑποθήσομαι,ἀλλʼ οἷάπερ αὐτὸς ἔμαθον ὅτε παῖς ἦ. σὺ γὰρτὸν μὲν πατέρα μὴ τύπτε· ταυτηνδὶ λαβὼντὴν πτέρυγα καὶ τουτὶ τὸ πλῆκτρον θἀτέρᾳ,νομίσας ἀλεκτρυόνος ἔχειν τονδὶ λόφον,φρούρει στρατεύου μισθοφορῶν σαυτὸν τρέφε,τὸν πατέρ ἔα ζῆν· ἀλλʼ ἐπειδὴ μάχιμος εἶ,ἐς τἀπὶ Θρᾴκης ἀποπέτου κἀκεῖ μάχου.Πατραλοίαςνὴ τὸν Διόνυσον εὖ γέ μοι δοκεῖς λέγειν,καὶ πείσομαί σοι.Πισθέταιροςνοῦν ἄρʼ ἔξεις νὴ Δία.
Κινησίαςἀναπέτομαι δὴ πρὸς Ὄλυμπον πτερύγεσσι κούφαις·