στεφάνῳ σε χρυσῷ τῷδε σοφίας οὕνεκαστεφανοῦσι καὶ τιμῶσιν οἱ πάντες λεῴ.Πισθέταιροςδέχομαι. τί δʼ οὕτως οἱ λεῲ τιμῶσί με;Κῆρυξὦ κλεινοτάτην αἰθέριον οἰκίσας πόλιν,οὐκ οἷσθʼ ὅσην τιμὴν παρʼ ἀνθρώποις φέρει,ὅσους τʼ ἐραστὰς τῆσδε τῆς χώρας ἔχεις.πρὶν μὲν γὰρ οἰκίσαι σε τήνδε τὴν πόλιν,ἐλακωνομάνουν ἅπαντες ἄνθρωποι τότε,ἐκόμων ἐπείνων ἐρρύπων ἐσωκράτουνσκυτάλιʼ ἐφόρουν, νυνὶ δʼ ὑποστρέψαντες αὖὀρνιθομανοῦσι, πάντα δʼ ὑπὸ τῆς ἡδονῆςποιοῦσιν ἅπερ ὄρνιθες ἐκμιμούμενοι·πρῶτον μὲν εὐθὺς πάντες ἐξ εὐνῆς ἅμαἐπέτονθʼ ἕωθεν ὥσπερ ἡμεῖς ἐπὶ νομόν·κἄπειτʼ ἂν ἅμα κατῆραν ἐς τὰ βιβλία·εἶτʼ ἀπενέμοντʼ ἐνταῦθα τὰ ψηφίσματα.ὠρνιθομάνουν δʼ οὕτω περιφανῶς ὥστε καὶπολλοῖσιν ὀρνίθων ὀνόματʼ ἦν κείμενα.πέρδιξ μὲν εἷς κάπηλος ὠνομάζετοχωλός, Μενίππῳ δʼ ἦν χελιδὼν τοὔνομα,