τί σὺ λέγεις; ποίοις θεοῖς;Ἶριςποίοισιν; ἡμῖν τοῖς ἐν οὐρανῷ θεοῖς.Πισθέταιροςθεοὶ γὰρ ὑμεῖς;Ἶριςτίς γάρ ἐστʼ ἄλλος θεός;Πισθέταιροςὄρνιθες ἀνθρώποισι νῦν εἰσιν θεοί,οἷς θυτέον αὐτούς, ἀλλὰ μὰ Δίʼ οὐ τῷ Διί.Ἶριςὦ μῶρε μῶρε μὴ θεῶν κίνει φρέναςδεινάς, ὅπως μή σου γένος πανώλεθρονΔιὸς μακέλλῃ πᾶν ἀναστρέψῃ Δίκη,λιγνὺς δὲ σῶμα καὶ δόμων περιπτυχὰςκαταιθαλώσῃ σου Λικυμνίαις βολαῖς.Πισθέταιροςἄκουσον αὕτη· παῦε τῶν παφλασμάτων·ἔχʼ ἀτρέμα. φέρʼ ἴδω, πότερα Λυδὸν ἢ Φρύγαταυτὶ λέγουσα μορμολύττεσθαι δοκεῖς;ἆρʼ οἶσθʼ ὅτι Ζεὺς εἴ με λυπήσει πέρα,μέλαθρα μὲν αὐτοῦ καὶ δόμους Ἀμφίονοςκαταιθαλώσω πυρφόροισιν αἰετοῖς;πέμψω δὲ πορφυρίωνας ἐς τὸν οὐρανὸνὄρνις ἐπʼ αὐτὸν παρδαλᾶς ἐνημμένουςπλεῖν ἑξακοσίους τὸν ἀριθμόν. καὶ δή ποτε