χωρεῖ δὲ πᾶς τις ὄνυχας ἠγκυλωμένος,κερχνῂς τριόρχης γὺψ κύμινδις αἰετός·ῥύμῃ τε καὶ πτεροῖσι καὶ ῥοιζήμασιναἰθὴρ δονεῖται τοῦ θεοῦ ζητουμένου·κἄστʼ οὐ μακρὰν ἄπωθεν, ἀλλʼ ἐνταῦθά πουἤδη ʼστίν.Πισθέταιροςοὔκουν σφενδόνας δεῖ λαμβάνεινκαὶ τόξα; χώρει δεῦρο πᾶς ὑπηρέτης·τόξευε παῖε, σφενδόνην τίς μοι δότω.

Χορόςπόλεμος αἴρεται, πόλεμος οὐ φατὸςπρὸς ἐμὲ καὶ θεούς. ἀλλὰ φύλαττε πᾶςἀέρα περινέφελον, ὃν ἔρεβος ἐτέκετο,μή σε λάθῃ θεῶν τις ταύτῃ περῶν· Χορός ἄθρει δὲ πᾶς κύκλῳ σκοπῶν,ὡς ἐγγὺς ἤδη δαίμονος πεδαρσίουδίνης πτερωτὸς φθόγγος ἐξακούεται.Πισθέταιροςαὕτη σύ, ποῖ ποῖ ποῖ πέτει; μένʼ ἥσυχος,ἔχʼ ἀτρέμας· αὐτοῦ στῆθʼ· ἐπίσχες τοῦ δρόμου.τίς εἶ; ποδαπή; λέγειν ἐχρῆν ὁπόθεν πότʼ εἶ.Ἶριςπαρὰ τῶν θεῶν ἔγωγε τῶν Ὀλυμπίων.