ἐὰν δέ τις ἐξελαύνῃ τοὺς ἄρχοντας καὶ μὴ δέχηταικατὰ τὴν στήλην —Πισθέταιροςοἴμοι κακοδαίμων, καὶ σὺ γὰρ ἐνταῦθʼ ἦσθʼ ἔτι;Ἐπίσκοποςἀπολῶ σε καὶ γράφω σε μυρίας δραχμάς.Πισθέταιροςἐγὼ δὲ σοῦ γε τὼ κάδω διασκεδῶ.Ψηφισματοπώληςμέμνησʼ ὅτε τῆς στήλης κατετίλας ἑσπέρας;Πισθέταιροςαἰβοῖ· λαβέτω τις αὐτόν. οὗτος οὐ μενεῖς;ἀπίωμεν ἡμεῖς ὡς τάχιστʼ ἐντευθενὶθύσοντες εἴσω τοῖς θεοῖσι τὸν τράγον.

Χορόςἤδη ʼμοὶ τῷ παντόπτᾳκαὶ παντάρχᾳ θνητοὶ πάντεςθύσουσʼ εὐκταίαις εὐχαῖς.πᾶσαν μὲν γὰρ γᾶν ὀπτεύω,σῴζω δʼ εὐθαλεῖς καρποὺςκτείνων παμφύλων γέννανθηρῶν, ἂ πάντʼ ἐν γαίᾳἐκ κάλυκος αὐξανόμενον γένυσι παμφάγοιςδένδρεσί τʼ ἐφημένα καρπὸν ἀποβόσκεται·κτείνω δʼ οἳ κήπους εὐώδειςφθείρουσιν λύμαις ἐχθίσταις,