ἵνα Λυσιμάχην σε καλῶμεν.παῦσον δʼ ἡμῶν τὰς ὑπονοίαςτὰς περικόμψους,αἷς στωμυλλόμεθʼ εἰς ἀλλήλους·μεῖξον δʼ ἡμᾶς τοὺς Ἕλληναςπάλιν ἐξ ἀρχῆςφιλίας χυλῷ καὶ συγγνώμῃτινὶ πρᾳοτέρᾳ κέρασον τὸν νοῦν·καὶ τὴν ἀγορὰν ἡμῖν ἀγαθῶνἐμπλησθῆναι, μεγάλων σκορόδων,σικύων πρῴων, μήλων, ῥοιῶν.δούλοισι χλανισκιδίων μικρῶν·κἀκ Βοιωτῶν γε φέροντας ἰδεῖνχῆνας νήττας φάττας τροχίλους·καὶ Κωπᾴδων ἐλθεῖν σπυρίδας,καὶ περὶ ταύτας ἡμᾶς ἁθρόουςὀψωνοῦντας τυρβάζεσθαιΜορύχῳ Τελέᾳ Γλαυκέτῃ, ἄλλοιςτένθαις πολλοῖς· κᾆτα Μελάνθιονἥκειν ὕστερον ἐς τὴν ἀγοράν,