τί πέτει; τί μάτην οὐχ ὑγιαίνεις;Τρυγαῖοςεὐφημεῖν χρὴ καὶ μὴ φλαῦρονμηδὲν γρύζειν ἀλλʼ ὀλολύζειν·τοῖς τʼ ἀνθρώποισι φράσον σιγᾶν,τοὺς τε κοπρῶνας καὶ τὰς λαύραςκαιναῖς πλίνθοισιν ἀνοικοδομεῖνκαὶ τοὺς πρωκτοὺς ἐπικλῄειν.

Οἰκέτης Αοὐκ ἔσθʼ ὅπως σιγήσομʼ, ἢν μή μοι φράσῃςὅποι πέτεσθαι διανοεῖ.Τρυγαῖοςτί δʼ ἄλλο γʼ ἢὡς τὸν Δίʼ ἐς τὸν οὐρανόν;Οἰκέτης Ατίνα νοῦν ἔχων;Τρυγαῖοςἐρησόμενος ἐκεῖνον Ἑλλήνων πέριἁπαξαπάντων ὅ τι ποιεῖν βουλεύεται.Οἰκέτης Αἐὰν δὲ μή σοι καταγορεύῃ;ΤρυγαῖοςγράψομαιΜήδοισιν αὐτὸν προδιδόναι τὴν Ἑλλάδα.Οἰκέτης Αμὰ τὸν Διόνυσον οὐδέποτε ζῶντός γʼ ἐμοῦ.Τρυγαῖοςοὐκ ἔστι παρὰ ταῦτʼ ἄλλʼ.Οἰκέτης Αἰοὺ ἰοὺ ἰού·