τί δῆτʼ ἐπειδὰν νυμφίον μʼ ὁρᾶτε λαμπρὸν ὄντα;Χορόςζηλωτὸς ἔσει, γέρον,αὖθις νέος ὢν πάλιν,μύρῳ κατάλειπτος.Τρυγαῖοςοἶμαι. τί δῆθʼ ὅταν ξυνὼν τῶν τιτθίων ἔχωμαι;Χορόςεὐδαιμονέστερος φανεῖ τῶν Καρκίνου στροβίλων.Τρυγαῖοςοὔκουν δικαίως; ὅστις εἰςὄχημα κανθάρου ʼπιβὰςἔσωσα τοὺς Ἕλληνας, ὥστʼἐν τοῖς ἀγροῖσιν αὐτοὺς