τῶν τρωγαλίων, καὶ μἀφαίρειγενναιοτάτου τῶν ποιητῶνἀνδρὸς τὸ μέτωπον ἔχοντος.

ΧορόςΜοῦσα σὺ μὲν πολέμους ἀπωσαμένη μετʼ ἐμοῦτοῦ φίλου χόρευσον,κλείουσα θεῶν τε γάμους ἀνδρῶν τε δαῖταςκαὶ θαλίας μακάρων· σοὶ γὰρ τάδʼ ἐξ ἀρχῆς μέλει.ἢν δέ σε Καρκίνος ἐλθὼνἀντιβολῇ μετὰ τῶν παίδων χορεῦσαι,μήθʼ ὑπάκουε μήτʼ ἔλθῃςσυνέριθος αὐτοῖς,ἀλλὰ νόμιζε πάνταςὄρτυγας οἰκογενεῖς γυλιαύχενας ὀρχηστὰςναννοφυεῖς σφυράδων ἀποκνίσματα μηχανοδίφας.καὶ γὰρ ἔφασχʼ ὁ πατὴρ ὃ παρʼ ἐλπίδαςεἶχε τὸ δρᾶμα γαλῆν τῆς ἑσπέρας ἀπάγξαι.

Χορόςτοιάδε χρὴ Χαρίτων δαμώματα καλλικόμωντὸν σοφὸν ποιητὴνὑμνεῖν, ὅταν ἠρινὰ μὲν φωνῇ χελιδὼνἑζομένη κελαδῇ, χορὸν δὲ μὴ ʼχῃ Μόρσιμος