καὐτὸς καταψῶν αὐτὸν ὥσπερ πωλίον,ὦ Πηγάσειον, φησί, γενναῖον πτερόν,ὅπως πετήσει μʼ εὐθὺ τοῦ Διὸς λαβών.ἀλλʼ ὅ τι ποιεῖ τῃδὶ διακύψας ὄψομαι.οἴμοι τάλας· ἴτε δεῦρο δεῦρ ὦ γείτονες·ὁ δεσπότης γάρ μου μετέωρος αἴρεταιἱππηδὸν ἐς τὸν ἀέρʼ ἐπὶ τοῦ κανθάρου.

Τρυγαῖοςἥσυχος ἥσυχος, ἠρέμα, κάνθων·μή μοι σοβαρῶς χώρει λίανεὐθὺς ἀπʼ ἀρχῆς ῥώμῃ πίσυνος,πρὶν ἂν ἰδίῃς καὶ διαλύσῃςἄρθρων ἶνας πτερύγων ῥύμῃ.καὶ μὴ πνεῖ μοι κακόν, ἀντιβολῶ σʼ·εἰ δὲ ποιήσεις τοῦτο, κατʼ οἴκουςαὐτοῦ μεῖνον τοὺς ἡμετέρους.Οἰκέτης Αὦ δέσποτʼ ἄναξ ὡς παραπαίεις.Τρυγαῖοςσίγα σίγα.Οἰκέτης Αποῖ δῆτʼ ἄλλως μετεωροκοπεῖς;Τρυγαῖοςὑπὲρ Ἑλλήνων πάντων πέτομαιτόλμημα νέον παλαμησάμενος.