τὴν τοῦ Γανυμήδους ἀμβροσίαν σιτήσεται.Τρυγαῖοςπῶς δῆτʼ ἐγὼ καταβήσομαι;Ἑρμῆςθάρρει, καλῶς·τῃδὶ παρʼ αὐτὴν τὴν θεόν.Τρυγαῖοςδεῦρʼ ὦ κόραιἕπεσθον ἅμʼ ἐμοὶ θᾶττον, ὡς πολλοὶ πάνυποθοῦντες ὑμᾶς ἀναμένουσʼ ἐστυκότες.

Χορόςἀλλʼ ἴθι χαίρων· ἡμεῖς δὲ τέως τάδε τὰ σκεύη παραδόντεςτοῖς ἀκολούθοις δῶμεν σῴζειν, ὡς εἰώθασι μάλισταπερὶ τὰς σκηνὰς πλεῖστοι κλέπται κυπτάζειν καὶ κακοποιεῖν.