αἱ γὰρ ἐνθένδʼ αὖ τριήρεις ἀντιτιμωρούμεναιοὐδὲν αἰτίων ἂν ἀνδρῶν τὰς κράδας κατήσθιον.Τρυγαῖοςἐν δίκῃ μὲν οὖν, ἐπεί τοι τὴν κορώνεών γέ μουἐξέκοψαν, ἣν ἐγὼ ʼφύτευσα κἀξεθρεψάμην.Χορόςνὴ Δίʼ ὦ μέλʼ ἐνδίκως γε δῆτʼ, ἐπεὶ κἀμοῦ λίθονἐμβαλόντες ἑξμέδιμνον κυψέλην ἀπώλεσαν.Ἑρμῆςκᾆτα δʼ ὡς ἐκ τῶν ἀγρῶν ξυνῆλθεν οὑργάτης λεώς,τὸν τρόπον πωλούμενος τὸν αὐτὸν οὐκ ἐμάνθανεν,ἀλλʼ ἅτʼ ὢν ἄνευ γιγάρτων καὶ φιλῶν τὰς ἰσχάδαςἔβλεπεν πρὸς τοὺς λέγοντας· οἱ δὲ γιγνώσκοντες εὖτοὺς πένητας ἀσθενοῦντας κἀποροῦντας ἀλφίτων,τήνδε μὲν δικροῖς ἐώθουν τὴν θεὸν κεκράγμασιν,πολλάκις φανεῖσαν αὐτὴν τῆσδε τῆς χώρας πόθῳ,τῶν δὲ συμμάχων ἔσειον τοὺς παχεῖς καὶ πλουσίους,αἰτίας ἂν προστιθέντες, ὡς φρονεῖ τὰ Βρασίδου.εἶτʼ ἂν ὑμεῖς τοῦτον ὥσπερ κυνίδιʼ ἐσπαράττετε·ἡ πόλις γὰρ ὠχριῶσα κἀν φόβῳ καθημένη,ἅττα διαβάλοι τις αὐτῇ, ταῦτʼ ἂν ἥδιστʼ ἤσθιεν.οἳ δὲ τὰς πληγὰς ὁρῶντες ἃς ἐτύπτονθʼ οἱ ξένοιχρυσίῳ τῶν ταῦτα ποιούντων ἐβύνουν τὸ στόμα,