ὅτῳ προσείπω σʼ; οὐ γὰρ εἶχον οἴκοθεν.ὦ χαῖρʼ Ὀπώρα, καὶ σὺ δʼ ὦ Θεωρία.οἷον δʼ ἔχεις τὸ πρόσωπον ὦ Θεωρία,οἷον δὲ πνεῖς, ὡς ἡδὺ κατὰ τῆς καρδίας,γλυκύτατον ὥσπερ ἀστρατείας καὶ μύρου.Ἑρμῆςμῶν οὖν ὅμοιον καὶ γυλιοῦ στρατιωτικοῦ;Τρυγαῖοςἀπέπτυσʼ ἐχθροῦ φωτὸς ἔχθιστον πλέκος.τοῦ μὲν γὰρ ὄζει κρομμυοξυρεγμίας,ταύτης δʼ ὀπώρας, ὑποδοχῆς, Διονυσίων,αὐλῶν, τραγῳδῶν, Σοφοκλέους μελῶν, κιχλῶν,ἐπυλλίων Εὐριπίδου—Ἑρμῆςκλαύσἄρα σὺταύτης καταψευδόμενος· οὐ γὰρ ἥδεταιαὕτη ποιητῇ ῥηματίων δικανικῶν.Τρυγαῖοςκιττοῦ, τρυγοίπου, προβατίων βληχωμένων,† κόλπου † γυναικῶν διατρεχουσῶν εἰς ἀγρόν,δούλης μεθυούσης, ἀνατετραμμένου χοῶς,ἄλλων τε πολλῶν κἀγαθῶν—Ἑρμῆςἴθι νυν ἄθρειοἷον πρὸς ἀλλήλας λαλοῦσιν αἱ πόλεις