εἰ μὴ τετορήσω ταῦτα καὶ λακήσομαι.Τρυγαῖοςμή νυν λακήσῃς, λίσσομαί σʼ ὦρμῄδιον.

Τρυγαῖοςεἰπέ μοι, τί πάσχετʼ ὦνδρες; ἕστατʼ ἐκπεπληγμένοι.ὦ πόνηροι μὴ σιωπᾶτʼ· εἰ δὲ μή, λακήσεται.

Χορόςμηδαμῶς ὦ δέσποθʼ Ἑρμῆ, μηδαμῶς, μηδαμῶς,εἴ τι κεχαρισμένον χοιρίδιον οἶσθα παρʼ ἐμοῦ γε κατεδηδοκώς,τοῦτο μὴ φαῦλον νόμιζʼ ἐν τῷδε τῷ νῦν πράγματι.Τρυγαῖοςοὐκ ἀκούεις οἷα θωπεύουσί σʼ ὦναξ δέσποτα;Χορός†μὴ γένῃ παλίγκοτος ἀντιβολοῦσιν ἡμῖν,†ὥστε τήνδε μὴ λαβεῖν·ἀλλὰ χάρισʼ ὦ φιλανθρωπότατε καὶ μεγαλοδωρότατε δαιμόνων,εἴ τι Πεισάνδρου βδελύττει τοὺς λόφους καὶ τὰς ὀφρῦς.καί σε θυσίαισιν ἱεραῖσι προσόδοις τε μεγάλαισιδιὰ παντὸς ὦ δέσποτʼ ἀγαλοῦμεν ἡμεῖς ἀεί.Τρυγαῖοςἴθʼ, ἀντιβολῶ σʼ, ἐλέησον αὐτῶν τὴν ὄπα,ἐπεί σε καὶ τιμῶσι μᾶλλον ἢ πρὸ τοῦ.κλέπται γάρ εἰσι νῦν γε μᾶλλον ἢ πρὸ τοῦ.καί σοι φράσω τι πρᾶγμα δεινὸν καὶ μέγα,ὃ τοῖς θεοῖς ἅπασιν ἐπιβουλεύεται.Ἑρμῆςἴθι δὴ κάτειπʼ· ἴσως γὰρ ἂν πείσαις ἐμέ.