Χορόςεἰ γὰρ ἐκγένοιτʼ ἰδεῖν ταύτην με τὴν ἡμέραν ποτέ.πολλὰ γὰρ ἀνεσχόμην πράγματά τε καὶ στιβάδας, ἃςἔλαχε Φορμίων·κοὐκέτʼ ἄν μʼ εὕροις δικαστὴν δριμὺν οὐδὲ δύσκολον,οὐδὲ τοὺς τρόπους γε δήπου σκληρὸν ὥσπερ καὶ πρὸ τοῦ,ἀλλʼ ἁπαλὸν ἄν μʼ ἴδοις καὶ πολὺ νεώτερον,ἀπαλλαγέντα πραγμάτων.καὶ γὰρ ἱκανὸν χρόνον ἀπολλύμεθα καὶ κατατετρίμμεθα πλανώμενοιἐς Λύκειον κἀκ Λυκείου ξὺν δορὶ ξὺν ἀσπίδι.ἀλλʼ ὅ τι μάλιστα χαριούμεθα ποιοῦντες, ἄγεφράζε· σὲ γὰρ αὐτοκράτορʼ εἵλετʼ ἀγαθή τις ἡμῖν τύχη.Τρυγαῖοςφέρε δὴ κατίδω ποῖ τοὺς λίθους ἀφέλξομεν.Ἑρμῆςὦ μιαρὲ καὶ τολμηρὲ τί ποιεῖν διανοεῖ;Τρυγαῖοςοὐδὲν πονηρόν, ἀλλʼ ὅπερ καὶ Κιλλικῶν.Ἑρμῆςἀπόλωλας ὦ κακόδαιμον.Τρυγαῖοςοὐκοῦν ἢν λάχω.Ἑρμῆς γὰρ ὢν κλήρῳ ποιήσεις οἶδʼ ὅτι.Ἑρμῆςἀπόλωλας, ἐξόλωλας.Τρυγαῖοςἐς τίνʼ ἡμέραν;