ἥδομαι γὰρ καὶ γέγηθα καὶ πέπορδα καὶ γελῶμᾶλλον ἢ τὸ γῆρας ἐκδὺς ἐκφυγὼν τὴν ἀσπίδα.Τρυγαῖοςμή τι καὶ νυνί γε χαίρετʼ· οὐ γὰρ ἴστε πω σαφῶς·ἀλλʼ ὅταν λάβωμεν αὐτήν, τηνικαῦτα χαίρετε

Τρυγαῖοςκαὶ βοᾶτε καὶ γελᾶτʼ· ἤδηγὰρ ἐξέσται τόθʼ ὑμῖνπλεῖν μένειν βινεῖν καθεύδειν,ἐς πανηγύρεις θεωρεῖν,ἑστιᾶσθαι κοτταβίζειν,†συβαρίζειν†