ἢν ἰδοὺ καὶ δὴ πέπαυμαι.Τρυγαῖοςφῄς γε, παύει δʼ οὐδέπω.Χορόςἓν μὲν οὖν τουτί μʼ ἔασον ἑλκύσαι, καὶ μηκέτι.Τρυγαῖοςτοῦτό νυν, καὶ μηκέτʼ ἄλλο μηδὲν ὀρχήσησθʼ ἔτι.Χορόςοὐκ ἂν ὀρχησαίμεθʼ, εἴπερ ὠφελήσαιμέν τί σε.Τρυγαῖοςἀλλʼ ὁρᾶτʼ οὔπω πέπαυσθε.Χορόςτουτογὶ νὴ τὸν Δίατὸ σκέλος ῥίψαντες ἤδη λήγομεν τὸ δεξιόν.Τρυγαῖοςἐπιδίδωμι τοῦτό γʼ ὑμῖν ὥστε μὴ λυπεῖν ἔτι.Χορόςἀλλὰ καὶ τἀριστερόν τοί μʼ ἐστʼ ἀναγκαίως ἔχον.ἥδομαι γὰρ καὶ γέγηθα καὶ πέπορδα καὶ γελῶμᾶλλον ἢ τὸ γῆρας ἐκδὺς ἐκφυγὼν τὴν ἀσπίδα.Τρυγαῖοςμή τι καὶ νυνί γε χαίρετʼ· οὐ γὰρ ἴστε πω σαφῶς·ἀλλʼ ὅταν λάβωμεν αὐτήν, τηνικαῦτα χαίρετε
Τρυγαῖοςκαὶ βοᾶτε καὶ γελᾶτʼ· ἤδηγὰρ ἐξέσται τόθʼ ὑμῖνπλεῖν μένειν βινεῖν καθεύδειν,ἐς πανηγύρεις θεωρεῖν,ἑστιᾶσθαι κοτταβίζειν,†συβαρίζειν†