εὖ γʼ ὦ πότνια δέσποινʼ Ἀθηναία ποιῶνἀπόλωλʼ ἐκεῖνος κἀν δέοντι τῇ πόλει,ἢ πρίν γε τὸν μυττωτὸν ἡμῖν ἐγχέαι.Πόλεμοςοὔκουν ἕτερον δῆτʼ ἐκ Λακεδαίμονος μέτειἀνύσας τι;Κύδοιμοςταῦτʼ ὦ δέσποθʼ.Πόλεμοςἧκέ νυν ταχύ.Τρυγαῖοςὦνδρες τί πεισόμεσθα; νῦν ἀγὼν μέγας.ἀλλʼ εἴ τις ὑμῶν ἐν Σαμοθρᾴκῃ τυγχάνειμεμυημένος, νῦν ἐστιν εὔξασθαι καλὸνἀποστραφῆναι τοῦ μετιόντος τὼ πόδε.Κύδοιμοςοἴμοι τάλας, οἴμοι γε κἄτʼ οἴμοι μάλα.Πόλεμοςτί ἔστι; μῶν οὐκ αὖ φέρεις;Κύδοιμοςἀπόλωλε γὰρκαὶ τοῖς Λακεδαιμονίοισιν ἁλετρίβανος.Πόλεμοςπῶς ὦ πανοῦργʼ;Κύδοιμοςἐς τἀπὶ Θρᾴκης χωρίαχρήσαντες ἑτέροις αὐτὸν εἶτʼ ἀπώλεσαν.Τρυγαῖοςεὖ γʼ εὖ γε ποιήσαντες ὦ Διοσκόρω.ἴσως ἂν εὖ γένοιτο· θαρρεῖτʼ ὦ βροτοί.