ἢν μὴ παραθῶ τρίψας διʼ ἡμέρας ὅληςὥσπερ γυναικὶ γογγύλην μεμαγμένην.ἀλλʼ εἰ πέπαυται τῆς ἐδωδῆς σκέψομαιτῃδὶ παροίξας τῆς θύρας, ἵνα μή μʼ ἴδῃ.ἔρειδε, μὴ παύσαιο μηδέποτʼ ἐσθίωντέως ἕως σαυτὸν λάθοις διαρραγείς.οἷον δὲ κύψας ὁ κατάρατος ἐσθίει,ὥσπερ παλαιστής, παραβαλὼν τοὺς γομφίους,καὶ ταῦτα τὴν κεφαλήν τε καὶ τὼ χεῖρέ πωςὡδὶ περιάγων, ὥσπερ οἱ τὰ σχοινία