κλαύσει μακρά.ἕστηκας ἀργός; οὑτοσί σοι κόνδυλος.Κύδοιμοςὡς δριμύς. οἴμοι μοι τάλας ὦ δέσποτα.μῶν τῶν σκορόδων ἐνέβαλες ἐς τὸν κόνδυλον;Πόλεμοςοἴσεις ἀλετρίβανον τρέχων;Κύδοιμοςἀλλʼ ὦ μέλεοὐκ ἔστιν ἡμῖν· ἐχθὲς εἰσῳκίσμεθα.Πόλεμοςοὔκουν παρʼ Ἀθηναίων μεταθρέξει ταχὺ πάνυ;Κύδοιμοςἔγωγε νὴ Δίʼ· εἰ δὲ μή γε, κλαύσομαι.Τρυγαῖοςἄγε δὴ τί δρῶμεν ὦ πόνηρʼ ἀνθρώπια;ὁρᾶτε τὸν κίνδυνον ἡμῖν ὡς μέγας·εἴπερ γὰρ ἥξει τὸν ἀλετρίβανον φέρων,τούτῳ ταράξει τὰς πόλεις καθήμενος.ἀλλʼ ὦ Διόνυσʼ ἀπόλοιτο καὶ μὴ ʼλθοι φέρων.Πόλεμοςοὗτος.Κύδοιμοςτί ἔστιν;Πόλεμοςοὐ φέρεις;Κύδοιμοςτὸ δεῖνα γὰρἀπόλωλʼ Ἀθηναίοισιν ἁλετρίβανος,ὁ βυρσοπώλης, ὃς ἐκύκα τὴν Ἑλλάδα.