πέντε τάλανθʼ ἡ πόλις ἡ Χίωνδιὰ τὸν σὸν πρωκτὸν ὀφλήσει. Τρυγαῖοςοἴμʼ ὡς δέδοικα, κοὐκέτι σκώπτων λέγω.ὦ μηχανοποιὲ πρόσεχε τὸν νοῦν ὡς ἐμέ·ἤδη στρέφει τι πνεῦμα περὶ τὸν ὀμφαλόν,κεἰ μὴ φυλάξει, χορτάσω τὸν κάνθαρον.ἀτὰρ ἐγγὺς εἶναι τῶν θεῶν ἐμοὶ δοκῶ,καὶ δὴ καθορῶ τὴν οἰκίαν τὴν τοῦ Διός.τίς ἐν Διὸς θύραισιν; οὐκ ἀνοίξετε;Ἑρμῆςπόθεν βροτοῦ με προσέβαλʼ; ὦναξ Ἡράκλειςτουτὶ τί ἐστι τὸ κακόν;Τρυγαῖοςἱπποκάνθαρος.Ἑρμῆςὦ βδελυρὲ καὶ τολμηρὲ κἀναίσχυντε σὺκαὶ μιαρὲ καὶ παμμίαρε καὶ μιαρώτατε,πῶς δεῦρʼ ἀνῆλθες ὦ μιαρῶν μιαρώτατε;τί σοί ποτʼ ἔστʼ ὄνομʼ; οὐκ ἐρεῖς;Τρυγαῖοςμιαρώτατος.Ἑρμῆςποδαπὸς τὸ γένος δʼ εἶ; φράζε μοι.Τρυγαῖοςμιαρώτατος.Ἑρμῆςπατὴρ δέ σοι τίς ἐστʼ;