οὐ γὰρ ἔθʼ οἶός τʼ εἴμʼ ὑπερέχειν τῆς ἀντλίας.Οἰκέτης Ααὐτὴν ἄρʼ οἴσω συλλαβὼν τὴν ἀντλίαν.Οἰκέτης Βνὴ τὸν Δίʼ ἐς κόρακάς γε καὶ σαυτόν γε πρός.ὑμῶν δέ γʼ εἴ τις οἶδʼ ἐμοὶ κατειπάτω,πόθεν ἂν πριαίμην ῥῖνα μὴ τετρημένην.οὐδὲν γὰρ ἔργον ἦν ἄρʼ ἀθλιώτερονἢ κανθάρῳ μάττοντα παρέχειν ἐσθίειν.ὗς μὲν γάρ, ὥσπερ ἂν χέσῃ τις, ἢ κύωνφαύλως ἐρείδει· τοῦτο δʼ ὑπὸ φρονήματοςβρενθύεταί τε καὶ φαγεῖν οὐκ ἀξιοῖ,ἢν μὴ παραθῶ τρίψας διʼ ἡμέρας ὅληςὥσπερ γυναικὶ γογγύλην μεμαγμένην.ἀλλʼ εἰ πέπαυται τῆς ἐδωδῆς σκέψομαιτῃδὶ παροίξας τῆς θύρας, ἵνα μή μʼ ἴδῃ.ἔρειδε, μὴ παύσαιο μηδέποτʼ ἐσθίωντέως ἕως σαυτὸν λάθοις διαρραγείς.οἷον δὲ κύψας ὁ κατάρατος ἐσθίει,ὥσπερ παλαιστής, παραβαλὼν τοὺς γομφίους,καὶ ταῦτα τὴν κεφαλήν τε καὶ τὼ χεῖρέ πωςὡδὶ περιάγων, ὥσπερ οἱ τὰ σχοινία