ἔκλυον ἱδρώοντας, ἐπεὶ πολέμου ἐκόρεσθεν.
Τρυγαῖοςεἶεν; ἐκόρεσθεν τοῦ πολέμου κᾆτʼ ἤσθιον.ταῦτʼ ᾆδε, ταῦθʼ, ὡς ἤσθιον κεκορημένοι.Παῖς Λαμάχου θωρήσσοντʼ ἄρʼ ὄτειτα πεπαυμένοι—Τρυγαῖοςἄσμενοι, οἶμαι.Παῖς Λαμάχου πύργων δʼ ἐξεχέοντο, βοὴ δʼ ἄσβεστος ὀρώρει.Τρυγαῖοςκάκιστʼ ἀπόλοιο παιδάριον αὐταῖς μάχαις·οὐδὲν γὰρ ᾄδεις πλὴν πολέμους. τοῦ καί ποτʼ εἶ;Παῖς Λαμάχου ἐγώ;Τρυγαῖοςσὺ μέντοι νὴ Δίʼ.