οἱ δʼ ὅτε δὴ σχεδὸν ἦσαν ἐπʼ ἀλλήλοισιν ἰόντες,σύν ῥʼ ἔβαλον ῥινούς τε καὶ ἀσπίδας ὀμφαλοέσσας.Τρυγαῖοςἀσπίδας; οὐ παύσει μεμνημένος ἀσπίδος ἡμῖν;Παῖς Λαμάχου ἔνθα δʼ ἅμʼ οἰμωγή τε καὶ εὐχωλὴ πέλεν ἀνδρῶν.Τρυγαῖοςἀνδρῶν οἰμωγή; κλαύσει νὴ τὸν Διόνυσονοἰμωγὰς ᾄδων, καὶ ταύτας ὀμφαλοέσσας.Παῖς Λαμάχου ἀλλὰ τί δῆτʼ ᾄδω; σὺ γὰρ εἰπέ μοι οἷστισι χαίρεις.Τρυγαῖοςὣς οἱ μὲν δαίνυντο βοῶν κρέα, καὶ τὰ τοιαυτί·ἄριστον προτίθεντο καὶ ἅτθʼ ἥδιστα πάσασθαι.Παῖς Λαμάχου ὣς οἱ μὲν δαίνυντο βοῶν κρέα, καὐχένας ἵππων