ἔνδον δʼ ἀργυρίου μηδὲ ψακὰς ᾖ πάνυ πάμπαν.ἢν δʼ ἐγὼ εὖ πράξας ἔλθω πάλιν, ἕξετʼ ἐν ὥρᾳκολλύραν μεγάλην καὶ κόνδυλον ὄψον ἐρʼ αὐτῇ.
Παιδίονκαὶ τίς πόρος σοι τῆς ὁδοῦ γενήσεται;ναῦς μὲν γὰρ οὐκ ἄξει σε ταύτην τὴν ὁδόν.Τρυγαῖοςπτηνὸς πορεύσει πῶλος· οὐ ναυσθλώσομαι.Παιδίοντίς δʼ ἡ ʼπίνοιά σοὐστὶν ὥστε κάνθαρονζεύξαντʼ ἐλαύνειν ἐς θεοὺς ὦ παππία;Τρυγαῖοςἐν τοῖσιν Αἰσώπου λόγοις ἐξηυρέθημόνος πετεινῶν ἐς θεοὺς ἀφιγμένος.