ὦ παιδίʼ ὁ πατὴρ ἀπολιπὼν ἀπέρχεταιὑμᾶς ἐρήμους ἐς τὸν οὐρανὸν λάθρᾳ.ἀλλʼ ἀντιβολεῖτε τὸν πατέρ ὦ κακοδαίμονα.
Παιδίονὦ πάτερ ὦ πάτερ ἆρʼ ἔτυμός γεδώμασιν ἡμετέροις φάτις ἥκει,ὡς σὺ μετʼ ὀρνίθων προλιρὼν ἐμὲἐς κόρακας βαδιεῖ μεταμώνιος; ἔστι τι τῶνδʼ ἐτύμως; εἴπʼ ὦ πάτερ, εἴ τι φιλεῖς με.Τρυγαῖοςδοξάσαι ἔστι κόραι, τὸ δʼ ἐτήτυμον ἄχθομαι ὑμῖν,ἡνίκʼ ἂν αἰτίζητʼ ἄρτον πάππαν με καλοῦσαι,