οὔπω θέσφατον ἦν Εἰρήνης δέσμʼ ἀναλῦσαι,ἀλλὰ τόδε πρότερον—Τρυγαῖοςτοῖσδʼ ἁλσί γε παστέα ταυτί.Ἱεροκλῆςοὐ γάρ πω τοῦτʼ ἐστὶ φίλον μακάρεσσι θεοῖσιν,φυλόπιδος λῆξαι, πρίν κεν λύκος οἶν ὑμεναιοῖ.Τρυγαῖοςκαὶ πῶς ὦ κατάρατε λύκος ποτʼ ἂν οἶν ὑμεναιοῖ;Ἱεροκλῆςὡς ἡ σφονδύλη φεύγουσα πονηρότατον βδεῖ,†χἠ κώδων† ἀκαλανθὶς ἐπειγομένη τυφλὰ τίκτει,τουτάκις οὔπω χρῆν τὴν εἰρήνην πεποιῆσθαι.Τρυγαῖοςἀλλὰ τί χρῆν ἡμᾶς; οὐ παύσασθαι πολεμοῦντας,