σὺ φρονεῖς ὁπόσα χρεών ἐστιντόν γε σοφῇ δόκιμονφρενὶ πορίμῳ τε τόλμῃ;Τρυγαῖοςἡ σχίζα γοῦν ἐνημμένη τὸν Στιλβίδην πιέζει,καὶ τὴν τράπεζαν οἴσομαι, καὶ παιδὸς οὐ δεήσει.Χορόςτίς οὖν ἂν οὐκ ἐπαινέσειενἄνδρα τοιοῦτον, ὅστιςπόλλʼ ἀνατλὰς ἔσωσετὴν ἱερὰν πόλιν;ὥστʼ οὐχὶ μὴ παύσῃ ποτʼ ὢν