αὐτοῦ μένων γὰρ ἅττʼ ἂν εἴσω τις φέρῃτούτων μεταιτεῖ τὸ μέρος· εἰ δὲ μή, δάκνει.Φιλοκλέωναἰβοῖ. τί κακόν ποτʼ ἔσθʼ ὅτῳ μαλάττομαι;κακόν τι περιβαίνει με κἀναπείθομαι.Βδελυκλέωνἴθʼ ἀντιβολῶ σʼ· οἰκτίρατʼ αὐτὸν ὦ πάτερ,καὶ μὴ διαφθείρητε. ποῦ τὰ παιδία;ἀναβαίνετʼ ὦ πόνηρα καὶ κνυζούμενααἰτεῖτε κἀντιβολεῖτε καὶ δακρύετε.Φιλοκλέωνκατάβα κατάβα κατάβα κατάβα.Βδελυκλέωνκαταβήσομαι.καίτοι τὸ κατάβα τοῦτο πολλοὺς δὴ πάνυἐξηπάτηκεν. ἀτὰρ ὅμως καταβήσομαι.Φιλοκλέωνἐς κόρακας. ὡς οὐκ ἀγαθόν ἐστι τὸ ῥοφεῖν.ἐγὼ γὰρ ἀπεδάκρυσα νῦν γνώμην ἐμὴνοὐδέν ποτʼ ἀλλʼ ἢ τῆς φακῆς ἐμπλήμενος.Βδελυκλέωνοὔκουν ἀποφεύγει δῆτα;Φιλοκλέωνχαλεπὸν εἰδέναι.Βδελυκλέωνἴθʼ ὦ πατρίδιον ἐπὶ τὰ βελτίω τρέπου.τηνδὶ λαβὼν τὴν ψῆφον ἐπὶ τὸν ὕστερονμύσας παρᾷξον κἀπόλυσον ὦ πάτερ.