νενουθέτηκεν αὑτὸν ἐς τὰ πράγμαθʼ, οἶςτότʼ ἐπεμαίνετʼ· ἔγνωκε γὰρ ἀρτίως,λογίζεταί τʼ ἐκεῖνα πάνθʼ ἁμαρτίαςἃ σοῦ κελεύοντος οὐκ ἐπείθετο.νῦν δʼ ἴσως τοῖσι σοῖς λόγοις πείθεταικαὶ σωφρονεῖ μέντοι μεθιστὰςἐς τὸ λοιπὸν τὸν τρόπονπιθόμενός τέ σοι.
Φιλοκλέωνἰώ μοί μοι.Βδελυκλέωνοὗτος τί βοᾷς;Φιλοκλέωνμή μοι τούτων μηδὲν ὑπισχνοῦ.κείνων ἔραμαι, κεῖθι γενοίμαν,ἵνʼ ὁ κῆρύξ φησι, ʼτίς ἀψήφιστος; ἀνιστάσθω.ʼκἀπισταίην ἐπὶ τοῖς κημοῖςψηφιζομένων ὁ τελευταῖος.σπεῦδʼ ὦ ψυχή. ποῦ μοι ψυχή;πάρες ὦ σκιερά. μὰ τὸν Ἡρακλέαμή νυν ἔτʼ ἐγὼ ʼν τοῖσι δικασταῖςκλέπτοντα Κλέωνα λάβοιμι.