πλὴν κωλακρέτου γάλα πίνειν.

Χορόςἦ που σοφὸς ἦν ὅστις ἔφασκεν, πρὶν ἂν ἀμφοῖν μῦθον ἀκούσῃς,οὐκ ἂν δικάσαις. σὺ γὰρ οὖν νῦν μοι νικᾶν πολλῷ δεδόκησαι·ὥστʼ ἤδη τὴν ὀργὴν χαλάσας τοὺς σκίπωνας καταβάλλω.ἀλλʼ ὦ τῆς ἡλικίας ἡμῖν τῆς αὐτῆς συνθιασῶτα,

Χορόςπιθοῦ πιθοῦ λόγοισι, μηδʼ ἄφρων γένῃμηδʼ ἀτενὴς ἄγαν ἀτεράμων τʼ ἀνήρ.εἴθʼ ὤφελέν μοι κηδεμὼν ἢ ξυγγενὴςεἶναί τις ὅστις τοιαῦτʼ ἐνουθέτει.σοὶ δὲ νῦν τις θεῶν παρὼν ἐμφανὴςξυλλαμβάνει τοῦ πράγματος,καὶ δῆλός ἐστιν εὖ ποιῶν·σὺ δὲ παρὼν δέχου.

Βδελυκλέωνκαὶ μὴν θρέψω γʼ αὐτὸν παρέχωνὅσα πρεσβύτῃ ξύμφορα, χόνδρονλείχειν, χλαῖναν μαλακήν, σισύραν,πόρνην, ἥτις τὸ πέος τρίψεικαὶ τὴν ὀσφῦν.ἀλλʼ ὅτι σιγᾷ κοὐδὲν γρύζει,τοῦτʼ οὐ δύναταί με προσέσθαι.