οὐδὲ χαίρω βατίσιν οὐδʼ ἐγχέλεσιν, ἀλλʼ ἥδιον ἄνδικίδιον σμικρὸν φάγοιμʼ ἂν ἐν λοπάδι πεπνιγμένον.Βδελυκλέωννὴ Δίʼ εἰθίσθης γὰρ ἥδεσθαι τοιούτοις πράγμασιν·ἀλλʼ ἐὰν σιγῶν ἀνάσχῃ καὶ μάθῃς ἁγὼ λέγω,ἀναδιδάξειν οἴομαί σʼ ὡς πάντα ταῦθʼ ἁμαρτάνεις.Φιλοκλέωνἐξαμαρτάνω δικάζων;Βδελυκλέωνκαταγελώμενος μὲν οὖνοὐκ ἐπαϊεις ὑπʼ ἀνδρῶν, οὓς σὺ μόνον οὐ προσκυνεῖς.ἀλλὰ δουλεύων λέληθας.Φιλοκλέωνπαῦε δουλείαν λέγων,ὅστις ἄρχω τῶν ἁπάντων.Βδελυκλέωνοὐ σύ γʼ, ἀλλʼ ὑπηρετεῖςοἰόμενος ἄρχειν· ἐπεὶ δίδαξον ἡμᾶς ὦ πάτερ,ἥτις ἡ τιμή ʼστί σοι καρπουμένῳ τὴν Ἑλλάδα.Φιλοκλέωνπάνυ γε, καὶ τούτοισί γʼ ἐπιτρέψαι ʼθέλω.Βδελυκλέωνκαὶ μὴν ἐγώ.ἄφετέ νυν ἅπαντες αὐτόν.Φιλοκλέωνκαὶ ξίφος γέ μοι δότε.ἢν γὰρ ἡττηθῶ λέγων σου, περιπεσοῦμαι τῷ ξίφει.Βδελυκλέωνεἰπέ μοι, τί δʼ ἤν, τὸ δεῖνα, τῇ διαίτῃ μὴ ʼμμένῃς;