οὔκουν ἐναργὲς τοῦτο συμβαλεῖν, ὅτιἀρθεὶς ἀφʼ ἡμῶν ἐς κόρακας οἰχήσεται;Σωσίαςεἶτʼ οὐκ ἐγὼ δοὺς δύʼ ὀβολὼ μισθώσομαιοὕτως ὑποκρινόμενον σοφῶς ὀνείρατα; Ξανθίαςφέρε νυν κατείπω τοῖς θεαταῖς τὸν λόγον,ὀλίγʼ ἄτθʼ ὑπειπὼν πρῶτον αὐτοῖσιν ταδί,μηδὲν παρʼ ἡμῶν προσδοκᾶν λίαν μέγα,μηδʼ αὖ γέλωτα Μεγαρόθεν κεκλεμμένον.ἡμῖν γὰρ οὐκ ἔστʼ οὔτε κάρυʼ ἐκ φορμίδοςδούλω διαρριπτοῦντε τοῖς θεωμένοις,οὔθʼ Ἡρακλῆς τὸ δεῖπνον ἐξαπατώμενος,οὐδʼ αὖθις ἀνασελγαινόμενος Εὐριπίδης·οὐδʼ εἰ Κλέων γʼ ἔλαμψε τῆς τύχης χάριν,αὖθις τὸν αὐτὸν ἄνδρα μυττωτεύσομεν.ἀλλʼ ἔστιν ἡμῖν λογίδιον γνώμην ἔχον,ὑμῶν μὲν αὐτῶν οὐχὶ δεξιώτερον,κωμῳδίας δὲ φορτικῆς σοφώτερον.ἔστιν γὰρ ἡμῖν δεσπότης ἐκεινοσὶἅνω καθεύδων, ὁ μέγας, οὑπὶ τοῦ τέγους.οὗτος φυλάττειν τὸν πατέρʼ ἐπέταξε νῷν,