ἧς ἐγὼ οὐκ ἤκουσα τοὔνομʼ οὐδὲ πεντήκοντʼ ἐτῶν·νῦν δὲ πολλῷ τοῦ ταρίχους ἐστὶν ἀξιωτέρα,ὥστε καὶ δὴ τοὔνομʼ αὐτῆς ἐν ἀγορᾷ κυλίνδεται.ἢν μὲν ὠνῆταί τις ὀρφὼς μεμβράδας δὲ μὴ ʼθέλῃ,εὐθέως εἴρηχʼ ὁ πωλῶν πλησίον τὰς μεμβράδας·ʼοʼὗτος ὀψωνεῖν ἔοιχʼ ἅνθρωπος ἐπὶ τυραννίδι.ʼἢν δὲ γήτειον προσαιτῇ ταῖς ἀφύαις ἥδυσμά τι,ἡ λαχανόπωλις παραβλέψασά φησι θατέρῳ·εἰπέ μοι, γήτειον αἰτεῖς· πότερον ἐπὶ τυραννίδι,
ἢ νομίζεις τὰς Ἀθήνας σοὶ φέρειν ἡδύσματα;
Ξανθίαςκἀμέ γʼ ἡ πόρνη χθὲς εἰσελθόντα τῆς μεσημβρίας,ὅτι κελητίσαι ʼκέλευον, ὀξυθυμηθεῖσά μοιἤρετʼ εἰ τὴν Ἱππίου καθίσταμαι τυραννίδα.Βδελυκλέωνταῦτα γὰρ τούτοις ἀκούειν ἡδἔ, εἰ καὶ νῦν ἐγὼτὸν πατέρʼ ὅτι βούλομαι τούτων ἀπαλλαχθέντα τῶνὀρθροφοιτοσυκοφαντοδικοταλαιπώρων τρόπωνζῆν βίον γενναῖον ὥσπερ Μόρυχος, αἰτίαν ἔχωταῦτα δρᾶν ξυνωμότης ὢν καὶ φρονῶν τυραννικά.Φιλοκλέωννὴ Δίʼ ἐν δίκῃ γʼ· ἐγὼ γὰρ οὐδʼ ἂν ὀρνίθων γάλαἀντὶ τοῦ βίου λάβοιμʼ ἂν οὗ με νῦν ἀποστερεῖς·