οὐκ ἀφήσεις οὐδὲ νυνί μʼ ὦ κάκιστον θηρίον,οὐδʼ ἀναμνησθεὶς ὅθʼ εὑρὼν τοὺς βότρυς κλέπτοντά σεπροσαγαγὼν πρὸς τὴν ἐλάαν ἐξέδειρʼ εὖ κἀνδρικῶς,ὥστε σε ζηλωτὸν εἶναι; σὺ δʼ ἀχάριστος ἦσθʼ ἄρα.ἀλλʼ ἄνες με καὶ σὺ καὶ σύ, πρὶν τὸν υἱὸν ἐκδραμεῖν.Χορόςἀλλὰ τούτων μὲν τάχʼ ἡμῖν δώσετον καλὴν δίκην,οὐκέτʼ ἐς μακρὰν ἵνʼ εἰδῆθʼ οἷός ἐστʼ ἀνδρῶν τρόποςὀξυθύμων καὶ δικαίων καὶ βλεπόντων κάρδαμα.Βδελυκλέωνπαῖε παἶ ὦ Ξανθία τοὺς σφῆκας ἀπὸ τῆς οἰκίας.Ξανθίαςἀλλὰ δρῶ τοῦτʼ· ἀλλὰ καὶ σὺ τῦφε πολλῷ τῷ καπνῷ.Σωσίαςοὐχὶ σοῦσθʼ; οὐκ ἐς κόρακας; οὐκ ἄπιτε; παῖε τῷ ξύλῳ.Ξανθίαςκαὶ σὺ προσθεὶς Αἰσχίνην ἔντυφε τὸν Σελλαρτίου.ἆρʼ ἐμέλλομέν ποθʼ ὑμᾶς ἀποσοβήσειν τῷ χρόνῳ.

Βδελυκλέωνἀλλὰ μὰ Δίʼ οὐ ῥᾳδίως οὕτως ἂν αὐτοὺς διέφυγες,εἴπερ ἔτυχον τῶν μελῶν τῶν Φιλοκλέους βεβρωκότες.Χορόςἆρα δῆτʼ οὐκ αὐτὰ δῆλατοῖς πένησιν, ἡ τυραννὶς†ὡς λάθρᾳ γʼ ἐλάνθανʼ ὑπιοῦσά με,†εἰ σύ γʼ ὦ πόνῳ πόνηρε καὶ κομηταμυνίατῶν νόμων ἡμᾶς ἀπείργεις ὧν ἔθηκεν ἡ πόλις,