ἐλέησον καὶ σῶσον νυνὶ τὸν σαυτοῦ πλησιόχωρον·κοὐ μή ποτέ σου παρὰ τὰς κάννας οὐρήσω μηδʼ ἀποπάρδω.Βδελυκλέωνοὗτος ἐγείρου.Ξανθίαςτί τὸ πρᾶγμʼ;Βδελυκλέωνὥσπερ φωνή μέ τις ἐγκεκύκλωται.Ξανθίαςμῶν ὁ γέρων πῃ διαδύεται αὖ;Βδελυκλέωνμὰ Δίʼ οὐ δῆτʼ, ἀλλὰ καθιμᾷαὑτὸν δήσας.Ξανθίαςὦ μιαρώτατε τί ποιεῖς; οὐ μὴ καταβήσει;Βδελυκλέωνἀνάβαινʼ ἀνύσας κατὰ τὴν ἑτέραν καὶ ταῖσιν φυλλάσι παῖε,ἤν πως πρύμνην ἀνακρούσηται πληγεὶς ταῖς εἰρεσιώναις.Φιλοκλέωνοὐ ξυλλήψεσθʼ ὁπόσοισι δίκαι τῆτες μέλλουσιν ἔσεσθαι,ὦ Σμικυθίων καὶ Τεισιάδη καὶ Χρήμων καὶ Φερέδειπνε;πότε δʼ, εἰ μὴ νῦν, ἐπαρήξετέ μοι, πρίν μʼ εἴσω μᾶλλον ἄγεσθαι;

Χορόςεἰπέ μοι τί μέλλομεν κινεῖν ἐκείνην τὴν χολήν,ἥνπερ, ἡνίκʼ ἄν τις ἡμῶν ὀργίσῃ τὴν σφηκιάν;νῦν ἐκεῖνο νῦν ἐκεῖνοτοὐξύθυμον, ᾧ κολαζόμεσθα,κέντρον †ἐντέτατʼ ὀξύ†.ἀλλὰ θαἰμάτια βαλόντες ὡς τάχιστα, παιδία,