χώρει πρόβαινʼ ἐρρωμένως. ὦ Κωμία βραδύνεις.μὰ τὸν Δίʼ οὐ μέντοι πρὸ τοῦ γʼ, ἀλλʼ ἦσθʼ ἱμὰς κύνειος·νυνὶ δὲ κρείττων ἐστί σου Χαρινάδης βαδίζειν.ὦ Στρυμόδωρε Κονθυλεῦ, βέλτιστε συνδικαστῶν,Εὐεργίδης ἆρʼ ἐστί που ʼνταῦθʼ ἢ Χάβης ὁ Φλυεύς;πάρεσθʼ ὃ δὴ λοιπόν γʼ ἔτʼ ἐστίν, ἀππαπαῖ παπαιάξ,ἥβης ἐκείνης ἡνίκʼ ἐν Βυζαντίῳ ξυνῆμενφρουροῦντʼ ἐγώ τε καὶ σύ· κᾆτα περιπατοῦντε νύκτωρτῆς ἀρτοπώλιδος λαθόντʼ ἐκλέψαμεν τὸν ὅλμον,κᾆθʼ ἥψομεν τοῦ κορκόρου κατασχίσαντες αὐτόν.ἀλλʼ ἐγκονῶμεν ὦνδρες, ὡς ἔσται Λάχητι νυνί·σίμβλον δέ φασι χρημάτων ἔχειν ἅπαντες αὐτόν.χθὲς οὖν Κλέων ὁ κηδεμὼν ἡμῖν ἐφεῖτʼ ἐν ὥρᾳἥκειν ἔχοντας ἡμερῶν ὀργὴν τριῶν πονηρὰνἐπʼ αὐτόν, ὡς κολωμένους ὧν ἠδίκησεν. ἀλλὰσπεύδωμεν ὦνδρες ἥλικες πρὶν ἡμέραν γενέσθαι.χωρῶμεν ἅμα τε τῷ λύχνῳ πάντῃ διασκοπῶμεν,μή που λίθος τις ἐμποδὼν ἡμᾶς κακόν τι δράσῃ.Παίςτὸν πηλὸν ὦ πάτερ πάτερ τουτονὶ φύλαξαι.Χορόςκάρφος χαμᾶθέν νυν λαβὼν τὸν λύχνον πρόμυξον.