ἐγὼ πονηρός; οὐ μὰ Δίʼ ἀλλʼ οὐκ οἶσθα σὺνῦν μʼ ὄντʼ ἄριστον· ἀλλʼ ἴσως, ὅταν φάγῃςὑπογάστριον γέροντος ἡλιαστικοῦ.Βδελυκλέωνὤθει τὸν ὄνον καὶ σαυτὸν ἐς τὴν οἰκίαν.Φιλοκλέωνὦ ξυνδικασταὶ καὶ Κλέων ἀμύνατε.Βδελυκλέωνἔνδον κέκραχθι τῆς θύρας κεκλῃμένης.ὤθει σὺ πολλοὺς τῶν λίθων πρὸς τὴν θύραν,καὶ τὴν βάλανον ἔμβαλλε πάλιν ἐς τὸν μοχλόν,καὶ τῇ δοκῷ προσθεὶς τὸν ὅλμον τὸν μέγανἀνύσας τι προσκύλισον.Σωσίαςοἴμοι δείλαιος·πόθεν ποτʼ ἐμπέπτωκέ μοι τὸ βωλίον;Βδελυκλέωνἴσως ἄνωθεν μῦς ἐνέβαλέ σοί ποθεν.Σωσίαςμῦς; οὐ μὰ Δίʼ ἀλλʼ ὑποδυόμενός τις οὑτοσὶὑπὸ τῶν κεραμίδων ἡλιαστὴς ὀροφίας.Βδελυκλέωνοἴμοι κακοδαίμων, στροῦθος ἁνὴρ γίγνεται·ἐκπτήσεται. ποῦ ποῦ ʼστί μοι τὸ δίκτυον;σοῦ σοῦ, πάλιν σοῦ. νὴ Δίʼ ἦ μοι κρεῖττον ἦντηρεῖν Σκιώνην ἀντὶ τούτου τοῦ πατρός.Σωσίαςἄγε νυν, ἐπειδὴ τουτονὶ σεσοβήκαμεν,