δᾲς δῆτʼ. οὐχ ὁρᾷς ἐστιγμένην;Βδελυκλέωντί δὲ τὸ μέλαν τοῦτʼ ἐστὶν αὐτῆς τοὐν μέσῳ;Φιλοκλέωνἡ πίττα δήπου καομένης ἐξέρχεται.Βδελυκλέωνὁ δʼ ὄπισθεν οὐχὶ πρωκτός ἐστιν οὑτοσί;Φιλοκλέωνὄζος μὲν οὖν τῆς δᾳδὸς οὗτος ἐξέχει.Βδελυκλέωντί λέγεις σύ; ποῖος ὄζος; οὐκ εἶ δεῦρο σύ;Φιλοκλέωνἆ ἆ τί μέλλεις δρᾶν;Βδελυκλέωνἄγειν ταύτην λαβὼνἀφελόμενός σε καὶ νομίσας εἶναι σαπρὸνκοὐδὲν δύνασθαι δρᾶν.Φιλοκλέωνἄκουσόν νυν ἐμοῦ.Ὀλυμπίασιν, ἡνίκʼ ἐθεώρουν ἐγώ,Ἐφουδίων ἐμαχέσατʼ Ἀσκώνδᾳ καλῶςἤδη γέρων ὤν· εἶτα τῇ πυγμῇ θενὼνὁ πρεσβύτερος κατέβαλε τὸν νεώτερον.