ἀμαθέστατʼ οὐδὲν εἰκότας τῷ πράγματι.ἔπειτʼ ἐπειδὴ ʼμέθυεν, οἴκαδʼ ἔρχεταιτύπτων ἅπαντας, ἤν τις αὐτῷ ξυντύχῃ.ὁδὶ δὲ καὶ δὴ σφαλλόμενος προσέρχεται.ἀλλʼ ἐκποδὼν ἄπειμι πρὶν πληγὰς λαβεῖν.

Φιλοκλέωνἄνεχε πάρεχε·κλαύσεταί τις τῶν ὄπισθενἐπακολουθούντων ἐμοί·οἷον, εἰ μὴ ʼρρήσεθʼ, ὑμᾶςὦ πόνηροι ταυτῃὶ τῇδᾳδὶ φρυκτοὺς σκευάσω.Ξυμότης τιςἦ μὴν σὺ δώσεις αὔριον τούτων δίκηνἡμῖν ἅπασι, κεἰ σφόδρʼ εἶ νεανίας.ἁθρόοι γὰρ ἥξομέν σε προσκαλούμενοι. Φιλοκλέωνἰὴ ἰεῦ, καλούμενοι.ἀρχαῖά γʼ ὑμῶν· ἆρά γʼ ἴσθʼὡς οὐδʼ ἀκούων ἀνέχομαιδικῶν; ἰαιβοῖ, αἰβοῖ.τάδε μʼ ἀρέσκει· βάλλε κημούς.οὐκ ἄπεισι; ποῦ ʼστιν ἡμῖν