ὁ γέρων δὲ τὸν Θούφραστον ἤρετʼ· ʼεἰπέ μοι,ἐπὶ τῷ κομᾷς καὶ κομψὸς εἶναι προσποιεῖ,κωμῳδολοιχῶν περὶ τὸν εὖ πράττοντʼ ἀεί;ʼτοιαῦτα περιύβριζεν αὐτοὺς ἐν μέρει,σκώπτων ἀγροίκως καὶ προσέτι λόγους λέγωνἀμαθέστατʼ οὐδὲν εἰκότας τῷ πράγματι.ἔπειτʼ ἐπειδὴ ʼμέθυεν, οἴκαδʼ ἔρχεταιτύπτων ἅπαντας, ἤν τις αὐτῷ ξυντύχῃ.ὁδὶ δὲ καὶ δὴ σφαλλόμενος προσέρχεται.ἀλλʼ ἐκποδὼν ἄπειμι πρὶν πληγὰς λαβεῖν.

Φιλοκλέωνἄνεχε πάρεχε·κλαύσεταί τις τῶν ὄπισθενἐπακολουθούντων ἐμοί·οἷον, εἰ μὴ ʼρρήσεθʼ, ὑμᾶςὦ πόνηροι ταυτῃὶ τῇ