ἀλλʼ ἀπὸ σοφῆς φύσεος αὐτόματον ἐκμαθεῖνγλωττοποιεῖν ἐς τὰ πορνεῖʼ εἰσιόνθʼ ἑκάστοτε.

Χορός

Χορόςεἰσί τινες οἵ μʼ ἔλεγον ὡς καταδιηλλάγην,ἡνίκα Κλέων μʼ ὑπετάραττεν ἐπικείμενος† καί με κακίσταις † ἔκνισε· κᾆθʼ ὅτʼ ἀπεδειρόμην,οὑκτὸς ἐγέλων μέγα κεκραγότα θεώμενοι,οὐδὲν ἄρʼ ἐμοῦ μέλον, ὅσον δὲ μόνον εἰδέναισκωμμάτιον εἴποτέ τι θλιβόμενος ἐκβαλῶ.ταῦτα κατιδὼν ὑπό τι μικρὸν ἐπιθήκισα·εἶτα νῦν ἐξηπάτησεν ἡ χάραξ τὴν ἄμπελον.

Ξανθίαςἰὼ χελῶναι μακάριαι τοῦ δέρματος,καὶ τρὶς μακάριαι τοῦ ʼπὶ ταῖς πλευραῖς τέγους.ὡς εὖ κατηρέψασθε καὶ νουβυστικῶςκεράμῳ τὸ νῶτον ὥστε τὰς πληγὰς στέγειν.ἐγὼ δʼ ἀπόλωλα στιζόμενος βακτηρίᾳ.Χορόςτί δʼ ἔστιν ὦ παῖ; παῖδα γάρ, κἂν ᾖ γέρων,καλεῖν δίκαιον ὅστις ἂν πληγὰς λάβῃ.Ξανθίαςοὐ γὰρ ὁ γέρων ἀτηρότατον ἄρʼ ἦν κακὸνκαὶ τῶν ξυνόντων πολὺ παροινικώτατος;