ὡδὶ προβὰς τρυφερόν τι διασαλακώνισον. Φιλοκλέωνἰδού. θεῶ τὸ σχῆμα, καὶ σκέψαι μʼ ὅτῳμάλιστʼ ἔοικα τὴν βάδισιν τῶν πλουσίων.Βδελυκλέωνὅτῳ; Δοθιῆνι σκόροδον ἠμφιεσμένῳ.Φιλοκλέωνκαὶ μὴν προθυμοῦμαί γε σαυλοπρωκτιᾶν.Βδελυκλέωνἄγε νυν, ἐπιστήσει λόγους σεμνοὺς λέγεινἀνδρῶν παρόντων πολυμαθῶν καὶ δεξιῶν;Φιλοκλέωνἔγωγε.Βδελυκλέωντίνα δῆτʼ ἂν λέγοις;Φιλοκλέωνπολλοὺς πάνυ.πρῶτον μὲν ὡς ἡ Λάμιʼ ἁλοῦσʼ ἐπέρδετο,ἔπειτα δʼ ὡς ὁ Καρδοπίων τὴν μητέρα.Βδελυκλέωνμή ʼμοί γε μύθους, ἀλλὰ τῶν ἀνθρωπίνων,οἵους λέγομεν μάλιστα τοὺς κατʼ οἰκίαν.Φιλοκλέωνἐγᾦδα τοίνυν τῶν γε πάνυ κατʼ οἰκίανἐκεῖνον ὡς οὕτω ποτʼ ἦν μῦς καὶ γαλῆ. Βδελυκλέωνὦ σκαιὲ κἀπαίδευτε, Θεογένης ἔφητῷ κοπρολόγῳ καὶ ταῦτα λοιδορούμενος,μῦς καὶ γαλᾶς μέλλεις λέγειν ἐν ἀνδράσιν;Φιλοκλέωνποίους τινὰς δὲ χρὴ λέγειν;