τῷ καπνῷ τύφων ἅπασαν τὴν πόλιν καὶ πυρπολῶν,ἐξελεῖν ἡμῶν μενοινῶν πρὸς βίαν τἀνθρήνια.εὐθέως γὰρ ἐκδραμόντες ξὺν δορὶ ξὺν ἀσπίδιἐμαχόμεσθʼ αὐτοῖσι, θυμὸν ὀξίνην πεπωκότες,στὰς ἀνὴρ παρʼ ἄνδρʼ, ὑπʼ ὀργῆς τὴν χελύνην ἐσθίων·ὑπὸ δὲ τῶν τοξευμάτων οὐκ ἦν ἰδεῖν τὸν οὐρανόν.ἀλλʼ ὅμως ἐωσάμεσθα ξὺν θεοῖς πρὸς ἑσπέραν.γλαῦξ γὰρ ἡμῶν πρὶν μάχεσθαι τὸν στρατὸν διέπτετο·εἶτα δʼ εἱπόμεσθα θυννάζοντες ἐς τοὺς θυλάκους,οἱ δʼ ἔφευγον τὰς γνάθους καὶ τὰς ὀφρῦς κεντούμενοι·ὥστε παρὰ τοῖς βαρβάροισι πανταχοῦ καὶ νῦν ἔτιμηδὲν Ἀττικοῦ καλεῖσθαι σφηκὸς ἀνδρικώτερον.

Χορόςἆρα δεινὸς ἦ τόθʼ ὥστε πάντα μὴ δεδοικέναι,καὶ κατεστρεψάμηντοὺς ἐναντίους, πλέων ἐκεῖσε ταῖς τριήρεσιν;οὐ γὰρ ἦν ἡμῖν ὅπωςῥῆσιν εὖ λέξειν ἐμέλλομεν τότʼ, οὐδὲσυκοφαντήσειν τινὰφροντίς, ἀλλʼ ὅστις ἐρέτης ἔσοιτʼἄριστος. τοιγαροῦν πολλὰς