καὶ μηδὲν ἀγανάκτει γʼ. ἐγὼ γάρ σʼ ὦ πάτερθρέψω καλῶς, ἄγων μετʼ ἐμαυτοῦ πανταχοῖ,ἐπὶ δεῖπνον, ἐς ξυμπόσιον, ἐπὶ θεωρίαν,ὥσθʼ ἡδέως διάγειν σε τὸν λοιπὸν χρόνον·κοὐκ ἐγχανεῖταί σʼ ἐξαπατῶν Ὑπέρβολος.ἀλλʼ εἰσίωμεν.Φιλοκλέωνταῦτά νυν, εἴπερ δοκεῖ.
Χορόςἀλλʼ ἴτε χαίροντες ὅποι βούλεσθʼ.ὑμεῖς δὲ τέως ὦ μυριάδεςἀναρίθμητοι,νῦν τὰ μέλλοντʼ εὖ λέγεσθαιμὴ πέσῃ φαύλως χαμᾶζʼεὐλαβεῖσθε.τοῦτο γὰρ σκαιῶν θεατῶνἐστὶ πάσχειν, κοὐ πρὸς ὑμῶν.
Χορόςνῦν αὖτε λεῲ προσέχετε τὸν νοῦν, εἴπερ καθαρόν τι φιλεῖτε.μέμψασθαι γὰρ τοῖσι θεαταῖς ὁ ποιητὴς νῦν ἐπιθυμεῖ.ἀδικεῖσθαι γάρ φησιν πρότερος πόλλʼ αὐτοὺς εὖ πεποιηκώς,τὰ μὲν οὐ φανερῶς ἀλλʼ ἐπικουρῶν κρύβδην ἑτέροισι ποιηταῖς,μιμησάμενος τὴν Εὐρυκλέους μαντείαν καὶ διάνοιαν,