ἀπεκείρατʼ οὐδεὶς πώποτʼ οὐδʼ ἠλείψατο,οὐδʼ ἐς βαλανεῖον ἦλθε λουσόμενος· σὺ δὲὥσπερ τεθνεῶτος καταλόει μου τὸν βίον.ἀλλʼ ὡς τάχιστʼ ἐλθὼν ὑπὲρ ἐμοῦ μάνθανε.Φειδιππίδηςτί δʼ ἂν παρʼ ἐκείνων καὶ μάθοι χρηστόν τις ἄν;Στρεψιάδηςἄληθες; ὅσαπερ ἔστʼ ἐν ἀνθρώποις σοφά·γνώσει δὲ σαυτὸν ὡς ἀμαθὴς εἶ καὶ παχύς.ἀλλʼ ἐπανάμεινόν μʼ ὀλίγον ἐνταυθοῖ χρόνον.Φειδιππίδηςοἴμοι τί δράσω παραφρονοῦντος τοῦ πατρός;πότερον παρανοίας αὐτὸν εἰσαγαγὼν ἕλω,ἢ τοῖς σοροπηγοῖς τὴν μανίαν αὐτοῦ φράσω;Στρεψιάδηςφέρʼ ἴδω, σὺ τοῦτον τί ὀνομάζεις; εἰπέ μοι.Φειδιππίδηςἀλεκτρυόνα.Στρεψιάδηςκαλῶς γε. ταυτηνὶ δὲ τί;Φειδιππίδηςἀλεκτρυόνʼ.Στρεψιάδηςἄμφω ταὐτό; καταγέλαστος εἶ.μή νυν τὸ λοιπόν, ἀλλὰ τήνδε μὲν καλεῖνἀλεκτρύαιναν τουτονὶ δʼ ἀλέκτορα.Φειδιππίδηςἀλεκτρύαιναν; ταῦτʼ ἔμαθες τὰ δεξιὰεἴσω παρελθὼν ἄρτι παρὰ τοὺς γηγενεῖς;